انواع نقشه در نقشه برداری ثبتی
نقشه های چند منظوره برای موارد مختلف و کاربران گسترده ای تهیه و ترسیم می شوند. به عنوان مثال نقشه های توپوگرافی و یا دیتا های برداشت رقومی نام برد. نقشه های تک منظوره با هدف ارائه مقصود خاصی ارائه می شود از جمله نقشه های توزیع جمعیت، نقشه آماری، نقشه خاک شناسی. نقشه های که در امور ثبتی کاربرد دارند از جمله نقشه های خطی، نقشه های عکسی (عکس نقشه – اورتو فتو)، نقشه با استفاده از تصاویر ماهواره ای می باشند.
مندرجات ابتدایی نقشه (موضوع اصلی) به مندرجات موضوع اصلی نقشه ها گفته می شود به عنوان مثال نقشه زمین شناسی و گسل نمونه ای از این نقشه هاست. مندرجات ثانویه (نقشه و یا اطلاعات مبنا) به نقشه توپوگرافی که توسط آنها نقشه ها موضوعی می شوند الصاق می شود. مندرجات حمایت کننده اطلاعات حاشیه ای نقشه هاست مانند لژاند، مقیاس و عنوان نقشه. هر نقشه ی موضوعی، درواقع یک نقشه مبنا دارد و موضوعات به این نقشه اضافه شده است. اطلاعات حاشیه ای نقشه ها (لژاند) به کاربر در درک مکان به تصویر کشیده شدن نقشه، زمان تهیه نقشه و فهم اطلاعات مندرج در نقشه کمک می کند.
تشخیص انواع نقشه ها
نقشه های مختلف را می توانیم به روش های گوناگونی تشخیص دهیم. اولین وجه تمایز و تشخیص بین نقشه های خطی (رقومی) و نقشه های عکسی (تصویری) است که در نقشه خطی عوارض به شکل المان هایی همراه با نوشته ها جهت بیان خصوصیات نقشه ها استفاده می شوند. در نقشه عکسی (تصویری) عکس های عوارض (دیوار- مرز) تصویر شده اند. در نقشه های خطی، منحنی های تراز بیانگر ارتفاعات هستند درحالی که در نقشه تصویری خود تپه یا دره نمایش داده می شود. جهت بررسی نقشه های عکسی از تفسیر استفاده می شود.
کاربرد ویژه نقشه های عکسی (تصویری) تهیه و تولید سریع عکس نسبت به نقشه خطی و رقومی است. کاربرد دیگر نقشه تصویری نمایش جزئیات بدون عملیات زمین مرجع نمودن می باشد. از طرف دیگر نقشه تصویری مشکلاتی نیز دارد، به عنوان مثال تفسیر یک عکس ممکن است برای افراد غیرمتخصص ممکن نباشد. کاربران توسط نقشه عکسی نوع پوشش گیاهی و یا کاربری زمین را نمی تواندد تشخیص دهند و انجام این امور نیاز به تخصص و تجهیزات سخت افزاری و نرم افزاری دارد. پنهان شدن برخی عارضه ها در زیر ابرها و یا سایه در عکس از جمله مشکلات دیگر عکس های هوایی است.
تفاوت های عکس با نقشه
عکس های هوایی به صورت تصویری است مرکزی، اما نقشه خطی تصویری است قائم. با توجه به این تعریف در عکس ها جابجایی ناشی از ارتفاع یا جابجایی ناشی از تیلت محور دوربین عکس برداری در عکس ها مشاهده می شود. مقیاس عکس ها در سرتاسر عکس یکسان نمی باشد و در مرکز عکس مقیاس حقیقی و در گوشه ها کشیده می باشد. یک تک عکس هوایی نمی تواند حاوی اطلاعات هوایی مناسبی باشد و معمولاً زوج عکس ها پوشش مطلوبی ارائه می کنند.
با تفسیر زوج عکس ها عوارض به صورت برجسته دیده می شوند. توسط نقشه های خطی می توان اطلاعات هوایی استخراج کرد. عکس های هوایی را می توان برای امور مطالعات و تفسیر استفاده کرد ولی نقشه این ویژگی را ندارند. عکس های هوایی را می توان سریع تهیه کرد ولی نقشه را با این سرعت نمی توانیم تهیه و ترسیم کنیم. به صورت کلی می توان گفت که نقشه های خطی حالت خلاصه تری از عکس هستند. رنگ های نقشه های خطی انتخابی است اما طیف سیاه و سفید عکس هوایی کاملاً طبیعی است. نقشه ها دارای اسامی و نوشته و دارای شبکه است. تصاویر ماهواره ای نیز در تولید نقشه های تصویری و یا ماهواره ای استفاده مورد استفاده قرار می گیرند.
نقشه ثبتی چیست ؟
نقشه های ثبتی، کروکی یا پلان های دستی قدیمی از پلاک های ثبتی اصلی و فرعی یک بخش ثبتی می باشند که به دو شکل نقشه های تفکیکی و پلاکی توسط کارتوگراف ثبتی تهیه و ترسیم شده اند. نقشه های تفکیکی ثبتی شامل ملک با شماره قطعات ترسیم شده است. در واقع به این نقشه های قدیمی، نقشه تفکیکی زمان تفکیک ملک مادر (مادر سند) می گویند.
در صورتی که نقشه ثبتی املاک به صورت نقشه پلاکی باشد، داخل کروکی هر ملک یک پلاک ثبتی فرعی ذکر شده است. نقشه های ثبتی قدیمی که شیت های کاغذی کالک هستند و امروزه به صورت اسکن تیف در اخیتار کارشناسان رسمی امور ثبتی جهت جانمایی پلاک ثبتی قرار می گیرند، مربوط به وقتی است که عملیات ثبتی برای اولین بار در یک بخش ثبتی انجام گرفته است و املاک بر مبنای تحدید حدود پلاک ثبتی دریافت کرده اند.
اطلاعات مندرج در نقشه ثبتی
در برخی از نقشه های ثبتی تفکیکی قدیمی، پس از صدور سند مالکیت برای قطعات تفکیکی، شماره پلاک ثبتی تعلق گرفته با قطعات نیز به نقشه ثبتی اضافه گردیده است. جهت کامل تر شدن نقشه های ثبتی این عملیات انجام شده است. نقشه های ثبتی یا همان کروکی های ثبتی از لحاظ دقت هندسی در تمامی جهات از دقت پایین برخوردار هستند.
عمدتا نمایانگر نحوه جانمایی قطعات تفکیکی در کنار یکدی